Project gesteund door
Het project in detail
Het betreft hier een project voor herbebossing met diversificatie waarbij 5 soorten zijn geplant op 1,06 hectare:
- Spar (Picea abies) – 1390 individuen.
- Beuk (Fagus sylvatica) – 245 individuen.
- Hybride lariks (Larix x eurolepis) – 212 individuen.
- Els (Alnus sp) – 73 individuen.
- Zomereik (Quercus petraea) – 80 individuen.
In totaal zijn er 2000 bomen geplant met de steun van PlantC.
- Plantperiode: Lente 2021
- Het heraanslagpercentage is in de herfst van 2021 gecontroleerd.
- 282 ton CO2 vastgelegd over 30 jaar.
Dit project wordt uitgevoerd in samenwerking met de Société Royale Forestière de Belgique.
Bezoek aan het perceel in 2022
20 juli 2022, Pol wacht ons op in het dorp om ons gemakkelijk naar het bosperceel te brengen dat slechts enkele kilometers verderop ligt. Aangekomen ter plaatse had de boswachter de plantplannen zorgvuldig voorbereid. Al snel gaan we op pad om het gebied te verkennen.
We begrijpen dat Pol een echte inwoner van de streek is! Hij is geboren op een boerderij waar we enkele minuten eerder langs zijn gereden.
Wat we hier waarderen, is de synergie tussen de bosbeheerder en zijn boswachter. En hoe deze samenwerking leidt tot een rigoureus beheer van de herbebossingen. Zo werd een deel van de bebossing gekoloniseerd door een kever, de dennenkever. Om de verspreiding ervan te beperken, was de beheerder wekelijks ter plaatse om een niet-persistente behandeling toe te passen.
We hebben het ook over vogels gehad! Pol vertelt ons dat de raaf op de site aanwezig is. Op de achtergrond horen we ook de roep van een reiger. Ten slotte legt hij uit dat hij 10 jaar geleden twee korhoenders had kunnen observeren. Hij hoopt er ooit nog eens een paar in de buurt te zien.
Naarmate het bezoek vordert, wordt het steeds duidelijker dat Pol een natuurliefhebber is. Hij is waakzaam op de flora die zich met zijn bomen ontwikkelt en legt uit hoe zijn vader hem destijds al de toepassing van een beredeneerd beheer had doorgegeven: de varen breken maar op zijn plaats laten, continu maaien vermijden om het water in de bodem te houden (verdamping beperken).
Wat de bodemkenmerken betreft, is het interessant om te weten dat het perceel relatief goed vochtig blijft. Niettemin moeten de boswachters de heterogeniteit van de bodem beheren, die soms ondiep kan zijn met de aanwezigheid van klei (ondoorlatende kleigronden) en een bodem met een variabele diepte van 30 cm tot meer op sommige plaatsen.
De sparren die hij moest oogsten, waren door zijn vader in de jaren 50 geplant. Pol was er altijd, maar paradoxaal genoeg kwam zijn passie voor het bos en zijn omgeving pas veel later!
“De zomer is warm, maar de winter is erg koud, geen andere keuze dan milieu en bosbouw te combineren!”. Zo verklaart de bosbeheerder zijn keuze voor een gevarieerde herbebossing. Het gaat erom de herbebossing te spreiden, maar ook om te spelen met de verschillende levensduren.
De kruidachtige flora is belangrijk voor de fauna! Hij laat bijvoorbeeld bloeiende planten (distels) staan en de putter komt de zaden eten.
Bij de voorbereiding van het perceel is het broeimateriaal ter plaatse achtergelaten om de bodem te voeden. Een ander alternatief zou zijn om het te recupereren om er pellets van te maken, maar dat is niet zijn eerste keuze omdat hij liever heeft dat de elementen terugkeren naar de bodem en hij liever de passage van te zware machines vermijdt.
Kleine anekdote die alleen een 100% empirisch beheer kan opleveren: het gebruik van 3 bamboes rond de lariks: tegen lage kosten voorkomt deze truc dat het ree de boom beschadigt! Veel professionals geloofden het niet. Toch moet worden vastgesteld dat de techniek op dit terrein werkt!
We verlaten Pol, deze gepassioneerde man, met deze woorden: Hij is blij en trots als hij zijn bomen ziet groeien en denkt dan veel aan zijn vader. Maar er is geen geheim, er moet een evenwicht zijn tussen rendement en biodiversiteit!
