10 soorten voor de herbebossing in Gouvy

Bosbezoek op 19 mei 2026

Het bezoek vond plaats onder typisch weer voor de Hoge Ardennen half mei: fris, licht vochtig, met wisselend licht maar gunstige omstandigheden voor de observatie van het perceel.

De beheerder schetste de geschiedenis van het terrein: 40 tot 50 jaar geleden was het perceel bezet door een blok sparren. Het beheer gebeurt door kappingen van 5 ha om de drie jaar, met het idee om geleidelijk de boomsoorten te diversifiëren. De herbebossingswerken zijn zo gestart in 2007.

Structuur van de beplanting

De diversificatie blijft gericht op naaldhout, aangezien de bodem- en hoogteomstandigheden (500–600 m) de mogelijkheden om loofbomen in het hart van het perceel te introduceren sterk beperken. De beplanting werd uitgevoerd in stroken van 5 tot 6 rijen, één boomsoort per strook, met een opeenvolging van:

• Lariks,
• Spar,
• Douglas, en tussen deze stroken, rijen dennen bedoeld om toekomstige dunningen te vergemakkelijken.

De ceders, zeer jong geplant (ongeveer 10 cm), zijn nog discreet maar goed aanwezig.

Groei en dynamiek van de boomsoorten

• De den groeit snel gedurende de eerste 30 jaar, met een beheer van een efficiënte apicale dominantie.
• De hybride lariks vertoont een zeer snelle maar soms wanordelijke groei, in tegenstelling tot de Europese lariks, die regelmatiger is.
• Zodra de lariks de brem, die zeer aanwezig is op het perceel, overstijgt, kan men hem zonder tussenkomst laten evolueren.

Druk en risico’s

Ondanks een late vorst aan de rand van het perceel, is de aanslag uitstekend. Enkele schade is zichtbaar:

• schuursporen van reeën,
• hinden die kwamen foerageren.

De brem, zeer overvloedig, moet ingetoomd worden om te voorkomen dat hij de jonge planten beconcurreert.

Ecologische context

Het bezoek vond plaats met op de achtergrond de koekoek en de fluiter, getuigen van de ornithologische rijkdom van de sector. Het perceel was vroeger landbouwgrond, wat de kwaliteit van de bodem verklaart waarvan de jonge bomen nog steeds profiteren.

De loofbomen zijn aanwezig aan de rand en in sporadische rijen, omwille van diversiteit en natuurlijk erfgoed.

Focus op de Amerikaanse eik

De beheerder herinnert eraan dat de Amerikaanse rode eik, sinds ongeveer 150 jaar aanwezig in Wallonië, vaak beter overleeft dan inheemse eiken. Hier is het perceel voldoende gediversifieerd om problematische verspreiding te vermijden. In geval van uitlopers volstaat het om ze te kappen om de verjonging te stoppen. Als heliofiele soort reguleert ze zichzelf: als de zaailingen te dicht staan, verstikken de jonge planten elkaar.

Bezoek met Smart2Circle in juni 2026